یک مثل و چند شاعر

خواجو

گویـند بشهت عدن با حـور خـوش است من می گویم که آب انگور خوش است

این نـقــد بـگــیر و دســت از نسیــه بدار کاواز دهل شنیـدن از دور خــوش اســت

خیام

گویند کسان که آب انگور خـوش اســت نوشیدن می به ساز و تنبور خوش است

زنهـار به این سـخـن تو مـیـخــاره مــشو کاواز دهــل شـنــیـدن از دور خــوش اســت

عندلیب کاشانی

مشنو که روضه بی می و معشوق خوش بود

زیــرا که نالــه دهــل از دور خــوشــتـر اســت خواجو